تبليغاتX
شبهای خط خطی

ندونسته دلم رو به غريبه سپردم
اون غريبه رو ساده شمردم
گول چشم سياهشو خور د م
د

رفت از اين شهر که دلم رو به خون بکشونه
جون من رو به لب برسون


جاي ديگه آتيش بسوزونه

ندونستم که غريبه , هرچي باشه يه غريبست
ندونستم که غريبه , هرچي باشه يه غريبست

يه غريبه اومد از راه با من آشنا شد
با تموم خستگيهاش با من همصدا شد
خونه دل از محبت گرم و با صفا شد
به غرور گذشته رسيدم , به هواي گذشته پريدم
چي بگم ......

ندونستم که غريبه , هرچي باشه يه غريبست
ندونستم که غريبه , هرچي باشه يه غريبست

ندونسته دلم رو به غريبه سپردم
اون غريبه رو ساده شمردم
گول چشم سياهشو خوردم
رفت از اين شهر که دلم رو به خون بکشونه
جون من رو به لب برسونه
جاي ديگه آتيش بسوزونه

ندونستم که غريبه , هرچي باشه يه غريبست
ندونستم که غريبه , هرچي باشه يه غريبست

 

 

 


هر يار اهل نيرنگ، هر دوست اهل حيله
با پشت خورده خنجر، موندم تو اين قبيله

راتو برو مسافر، برگشتنت عذابه
من تشنه لب تکيدم، آب اين طرف گِل آبه

از دورها چه زيباست، امواج آبي عشق
اما دريغ و افسوس، چون مي رسي سرابه


هر يار اهل نيرنگ، هر دوست اهل حيله
با پشت خورده خنجر، موندم تو اين قبيله


نشنيده ام من از تو، يک حرف از صداقت
افسانه هاي دل را، بردم به سوي ظلمت
زهر است در دل جام، ريزي چو باده در كام
گويند نوش و در دل، صدها هزار دشنام
  


راتو برو مسافر، برگشتنت عذابه
من تشنه لب تکيدم، آب اين طرف گِل آبه
از دورها چه زيباست، امواج آبي عشق
اما دريغ و افسوس، چون مي رسي سرابه
 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه چهارم تیر 1388ساعت 19:44 توسط سحر |

 

 

يك اشتباه كهنه بود
دلهره قرار ما يك قصه هميشگي نترس و دنبالم بيا
تو مثل سنگ كهربا تو دست يار نا بلد
فریب چشمهاي تو بود. كه حرف عاشقونه زد
اما تو كيش مات من بازي برنده اي نداشت
دلم به فردا خوش نبود عشق سرم كلاه گذاشت.2
دوباره عاشقي تو خاطره هاي دربه در
دوباره شونه هاي من چتري براي دو نفر
دوباره باج بي كسي به اون كه موندني نبود
يكي مثل تو بي وفا دشمن اين دل حسود

بعد تو عادتش ميدم به روزگار بي كسي تو هم مثل فرشته ها به داد من نمي رسي
يك اشتباه كهنه بود دلهره قرار ما
فرقي برام نمي كنه مي خواي بيا مي خواي نيا.

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم خرداد 1388ساعت 18:9 توسط سحر |

 

 

دلم مثل دلت خونه شقایق
چشام دریای بارونه شقایق
مثل مردن میمونه دل بریدن
ولی دل بستن آسونه شقایق
شقایق درد من یکی دو تا نیست
آخه درد من از بیگانه ها نیست
کسی خشکیده خون من رو دستاش
که حتی یک نفس از من جدا نیست
شقایق وای شقایق گل همیشه عاشق

شقایق اینجا من خیلی غریبم
آخه اینجا کسی عاشق نمیشه
عزای عشق غصه اش جنس کوهه
دل ویرون من از جنس شیشه
شقایق آخرین عاشق تو بودی
تو مردی و پس از تو عاشقی مرد
تو رو آخر سراب و عشق و حسرت
ته گلخونه های بی کسی برد
شقایق وای شقایق گل همیشه عاشق

دویدیم و دویدیم و دویدیم
به شبهای پر از قصه رسیدیم
گره زد سرنوشتامونو تقدیر
ولی ما عاقبت از هم بریدیم
شقایق جای تو دشت خدا بود

نه تو گلدون نه توی قصه ها بود
حالا از تو فقط این مونده باقی
که سالار تمومه عاشقایی
شقایق وای شقایق گل همیشه عاشق

 


 

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387ساعت 12:19 توسط سحر |

 

قیامت بی حسین غوغا ندارد


شفاعت بی حسین معنا ندارد


حسینی باش که در محشر نگویند


چرا پرونده ات امضاء ندارد

+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم دی 1387ساعت 14:42 توسط سحر

غصه نخور مسافر

 

غصه نخور مسافر اينجا ما هم غريبيم

از ديدن نور ماه يه عمره بي نصيبيم

 

فرقي نداره بي تو بهارمون با پائيز

نمي بيني كه شعرام همه شدن غم انگيز!

 

غصه نخور مسافر اونجا هوا كه بد نيست

اينجا ولي آسمون باريدنم بلد نيست

 

غصه نخور مسافر فداي قلب تنگت

فداي برق ناز اون چشماي قشنگت

 

غصه نخور مسافر تلخه هواي دوري

من كه خودم مي دونم كه تو چقدر صبوري

 

غصه نخور مسافر بازم مي آي به زودي

ما رو بگو چه كرديم از وقتي تو نبودي

 

غصه نخور مسافر غصه اثر نداره

از دل تو مي دونم هيچكس خبر نداره

 

غصه نخور مسافر هميشه اينجوري نيست

هميشه كه عزيزم راهت به اين دوري نيست

 

غصه نخور مسافر تولده دوباره

غصه نخور مسافر غصه نخور ستاره

 

 

غصه نخور مسافر تو خود آسموني

در آرزوي روزي كه بياي و بموني

 

 

 

بدترين قسمت زندگي انتظار كشيدن است

و بهترين قسمت زندگي داشتن كسي است كه

ارزش انتظار كشيدن را داشته باشد

 

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آذر 1387ساعت 22:40 توسط سحر |

دل من حالش خوشه، اصلاً دل من حالش خوشه، اصلاً بلد نيست بگيره
ولي خيلي تنگ مي شه، گاهي مي ترسم بميره
                            اما بازم به خودش مي‏ياد و سوسو مي زنه
                            باز حياط خلوتِ سينه مو جارو مي زنه
                                                        مي گمِش تا کي مي خواي عاشق بشي و بشکني؟!
                                                        به روي خودش نمي ياره، مي پُرسه با مني؟!؟
با کي ام؟! با تو ي عاشق پيشه ي سر به هوا...!
با تو ي ديوونه ي در به در بي سر و پا...!
                            با تو که هر چي دارم مي کشم از دست توئه!
                            با تو که هر جا مي رم مَسير در دست توئه!
                                                        کِي مي خواي دست از سر آبروي من برداري؟
                                                        کِي مي خواي عقلي که دزديدي، سر جاش بذاري؟
کي مي خواي بزرگ بشي، سنگين بشيني سر جات؟!
سر به راه بشي و دنيا رو نذاري زير پات؟!
                            دل من حالش خوشه، اصلاً بلد نيست بگيره
                            ولي خيلي تنگ مي شه، گاهي مي ترسم بميره
                                                        دل من حالش خوشه، اصلاً بلد نيست بگيره
                                                        ولي خيلي تنگ مي‏شه،گاهي مي ترسم بميره...

+ نوشته شده در سه شنبه هفتم آبان 1387ساعت 17:45 توسط سحر


همه رفتن کسی دورو برمنیست
چنین بی کس شدن در باورم نیست

اگر این آخرو این عاقبت بود

به جر افسوس هوایی در سرم نیست


همه رفتن کسی با ما نموندش

کسی خط دل مارو نخوندش

همه رفتن ولی این دل مارو

همون که فکر نمیکردیم سوزوندش


چه حاشا کرده این غم در نخورده

که آیا زنده ایم یا جون سپرده


چه حاشا صحبتی ، حرفی ، کلامی

که جز و رفتگانیم ما نمـُرده

عجب بالا و پایین داره دنیا

عجب این روزگار دل سرده با ما


یه روز دورو برم صد تا رفیق بود

منو امروز ببین

تنهای تنهـــــــــــــــــــــــــــا

 

نگاه

دوست داشتن همیشه گفتنی نیست :

                             می توان نگریست           

                                         می توان اشک ریخت

                                                   یا حتی سکوت کرد !!!!!!!!!  سکوت......

+ نوشته شده در سه شنبه هفتم آبان 1387ساعت 17:32 توسط سحر |

در گذر گاه زمان

 

                 خیمه شب بازی دهر

 

           با همه تلخی و شیرینی خود

                                               می گذرد...

  

          وفقط خاطره هاست

 

                     که چه شیرین و چه تلخ

                                                    دست ناخورده

                                                       

                                                   به جا می ماند...

 

 

تنها یک لحظه بود که روی پل دوستی قرارگرفتیم

 

درس خواندیم شیطنت کردیم,عاشق شدیم و...

 

وسپس هریک با کوله باری از ارزو و خاطره...

 

در ابری محو شدیم...

ودیگر حتی به ما اجازه نخواهند داد

 

که طول پل را بپیمانیم...

 

واز یکدیگر یاد کنیم و بس...

  

 

+ نوشته شده در جمعه هفتم تیر 1387ساعت 2:19 توسط سحر

 

 

 

تو ای مادر
که یک عمره
دلت با غصه همسازه
صبوری های تو مادر
منو به گریه می اندازی
مثل یک طفل خواب آلود
من محتاج آغوشم
از آن لالاییات مادر
بخون بازم توی گوشم

برای سرنوشت من
تو دلواپس ترین بودی
برای اشک های من
همیشه آستین بودی
تو ای همیشه غمخوارم
تو ای محرم ترین یارم
به نام نامیه مادر
همیشه دوستت دارم
نوازش کن مرا با دست
که فرزند تو غمگینه
کی می خواد بعد از این
تو قلب من جای تو بنشینه

گل من روزگار روزی
تو رو از شاخه می چینه
در آغوشم بگیر مادر
که رسم روزگار اینه
که رسم روزگار اینه

گل من روزگار روزی
تو رو از شاخه می چینه
در آغوشم بگیر مادر
که رسم روزگار اینه
که رسم روزگار اینه
 

 

+ نوشته شده در چهارشنبه پنجم تیر 1387ساعت 19:53 توسط سحر |

  عصرماعصر فریب
عصر اسمای غریبه
عصر پژمردن گلدون
چترای سیاه تو بارون
شهر ما سرش شلوغه
وعده هاش همه دروغه
آسموناش پر دوده
قلب عاشقاش کبوده
کاش تو قحطی شقایق
بشینیم تو یه قایق
بزنیم دل و به دریا
من و تو تنهای تنها
خونه هامون پر نرده
پشت هر پنجره پرده
قفسا پر پرنده
لبای بدون خنده
چشما خوئه سواله
مهربون شدن مهاله
نه برای عشق میلی
نه کسی به فکر لیلی
کاش تو قحطی شقایق
بشینیم تو یه قایق
بزنیم دل و به دریا
من و تو تنهای تنها
اونقده میریم که ساحل
از من و تو بشه غافل
قایق و با هم میرونیم
اونجا تا ابد میمونیم
جایی که نه آسمونش نه صدای مردمونش
نه غمش نه جنب و جوشش
نه گلای گل فروشش
مثل اینجا آهنی نیست
مثل اینجا آهنی نیست
پس ببین یادت بمونه
کسی هم اینو ندونه
زنده بودیم اگه فردا
وعده ما لب دریا
زنده بودیم اگه فردا
وعده ما لب دریا
زنده بودیم اگه فردا
وعده ما لب دریا


+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم خرداد 1387ساعت 0:29 توسط سحر |